پرش به محتوای اصلی
07/23/2019 - سه شنبه 1 مرداد 1398

احمدی گیوی، حسن (1 بهمـن 1306 ـ 26 اردیبهـشت 1391)

1396/12/28 74 هنرمندان و نام آوران rating
 پژوهـشگر و اسـتاد دانـشگاه. او در گیوی از شهرهای استان اردبیل به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش گذراند و سپس بـرای تحصیل در رشته فلسفه راهی دانشگاه تهران شد. پس از اخذ فوق لیسانس فلسفه و علوم تربیتـی، بـه رشته ادبیات فارسی روی آورد و در سال 1344 با دفاع از رساله خود با عنوان دستور تـاریخی ،فعـل  مدرک دکترای ادبیات فارسی را از دانشگاه تهران دریافت کرد. او از شاگردان بدیع الزمان فروزانفر بود و سالها به تدریس در دانشگاه تهران، دانشگاه علامه طباطبایی و دانشگاه آزاد اسلامی پرداخـت و درسال 1366 از دانشگاه تهران بازنشسته شد.

 پژوهـشگر و اسـتاد دانـشگاه. او در گیوی از شهرهای استان اردبیل به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش گذراند و سپس بـرای تحصیل در رشته فلسفه راهی دانشگاه تهران شد. پس از اخذ فوق لیسانس فلسفه و علوم تربیتـی، بـه رشته ادبیات فارسی روی آورد و در سال 1344 با دفاع از رساله خود با عنوان دستور تـاریخی ،فعـل  مدرک دکترای ادبیات فارسی را از دانشگاه تهران دریافت کرد. او از شاگردان بدیع الزمان فروزانفر بود و سالها به تدریس در دانشگاه تهران، دانشگاه علامه طباطبایی و دانشگاه آزاد اسلامی پرداخـت و درسال 1366 از دانشگاه تهران بازنشسته شد.
وی از ابتدای شکل گیری لغتنامه دهخدا  به همکاری با این مؤسسه پرداخت  و نیز از همکاران محمد معین در تدوین فرهنگ لغت فارسی بود.
از گیوی آثار متعددی در حوزه زبان و ادبیات فارسی برجای مانده است که از آن جمله مـی تـوان بـه:
آیین پژوهش و مرجع شناسی؛ از فن نگارش تا هنر نویسندگی (1374)؛دستور تطبیقی زبـان ترکـی وفارسی؛ دستور تاریخی فعل (1380)؛شوریده و بی قرار؛ گزیده اشـعار و مقـالات دهخـدا؛و دسـتورزبان فارسی (1363) اشاره کرد.
حسن احمدی گیوی در 85 سالگی بر اثر سکته قلبی درگذشت.
محل دفن: قطعه 255 / ردیف 31 / شماره 10  احمدی، حسن
احمدی گیوی، حسن  گیوی، حسن احمدی گیوی، حسن
منابع: 

                                     http://www.hamshahrionline.ir    http://www.negah.irib.ir      http://www.vista.ir     http://www.fa.wikipedia.org

فهرست مستند اسامی مشاهیر و مؤلفان. به کوشش مرضـیه هـدایت و شـهره دریـایی؛ بـا همکـاری راضیه رحیمی پور و مریم حاتمی. تهران: سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران، 1382

  نظرات

هیچ نظری ثبت نشده است.